Toch maar een logje uit Frankrijk! Ik heb de campingcomputer gekaapt, en nu heb ik even rustig (ahum, onder tijdsdruk van de internetklok) de tijd om een logje te schrijven.

Het is hier heerlijk. Europa is weer een verademing na JFK: een drukke, oude vieze luchthaven.

Naja, het vliegen ging best goed. Ik werd met de limo op de VIP-lane van JFK afgezet, dus ik kon na het afgeven van mijn bagage zo doorlopen naar de security. Daarna nog even een McD (zie verderop) en toen begon het grote wachten. De nagelsalon had een wachtrij, dus ging ik nhaar starbucks, waren de smoothies op, dus moest ik maar een ijsthee drinken.

McD in JFK was net zo verschrikkelijk als in Nederland. De frietjes waren beter (minder slap) maar de burger, een bigmac, was net zo klef en vies als bij ons. Hoe kan het dat Amerikanen dat graag eten?

Toen vloog ik met Delta naar Lyon. Een 757, dus twee keer drie rijen en een middenpad. Erg krap, en natuurlijk had ik weer een stoel aan het gangpad, dus kon ik mijn hoofd nergens tegenaan leggen. Bij Delta kregen we niks te eten, dus had ik mijn eigen fruit en spullen meegenomen. Maarja. Ik heb dus maar naar the Simpsons gekeken en wat spelletjes gespeeld.

Toen kwam ik aan in Lyon. Om 6 uur ‘s ochtends . En elk vliegveld is dan zo dood als de pest. Dus daar het ik mezelf neergezet voor een ontbijt met een rozijnenbroodje en een grote kop thee. Toen ben ik maar begonnen aan een van de vele boeken die ik nog voor school moet lezen.

Daarna vloog ik met Airlinair (een of andere kleine dochter van air France) naar Marseille. Een heel klein turboprop vliegtuigje (Met propellors!) met 30 passagiers, 2 stewardessen en een piloot. Een heel kort vluchtje: Opstijgen, de stewardessen probeerden iedereen van een kop koffie en een koekje te voorzien, kwamen binnen veel te korte tijd langslopen om alle afval van je tafeltjes te vissen en weer landen.

Toen in Marseille. Ik zit hier in the middle of nowhere op een camping, en het bevalt me wel. Er is niks te doen, en dat is heerlijk:P.

Margot

Het klopt: gisteren heb ik niet geblogd. UIk ben gisteren naar het maritieme aquarium geweest: dolfijnen en zeeleeuwen bekeken, penguins gezien, roggen geaaid, dat soort dingen.

Vandaag was de open dag van Yale University (www.yale.edu). Dit is duidelijk van een stuk hoger niveau dan Fairfield, terwijl je toch hetzelfde (belachelijk hoge) collegegeld betaald, namelijk bijna $50.000 per jaar. Maar het was wel leuk: ik heb eindelijk het boek gevonden wat ik echt nog wilde kopen, en de stad is leuk.

Morgen zit het er dan echt op, mijn Amerika-avontuur. Om 11.30 gaat mijn limousine (jullie horen het goed, ik ga met CT limo) naar het vliegveld. Om 4.30 vlieg ik, maar niet voordat ik een hamburger bij MacD heb gegeten. Waarom, hoor ik jullie denken. Nou: ik vind de Nederlandse Burgers ZO VERSCHRIKKELIJK VIES dat ik MOET weten of dat in Amerika anders is. Zo nee, dan verklaar ik de vaak-macdonaldsende-amerikaan voor gek.

Owja, omdat ik dus morgen naar de middle-of-nowhere vertrek (zuid frankrijk, boerencamping) denk ik niet dat ik nog kan bloggen. Ik denk dus niet dat er de volgende twee weken nog internetcontact volgt.

Bij deze.

Margot

Margot

Vandaag was ik dus naar de open dag van Fairfield University. Het was best leuk, maar ik denk dat het een universiteit was waar ongeveer op mbo-hbo niveau les wordt gegeven. Ze vroegen in alle IB subjects op Standard level een 5, en dat zou bij ons ongeveer een 5 op HAVO niveau zijn (dat is wat mij is verteld). Maar het is altijd leuk om te bekijken, maar ik zou mijn ouders hiervoor geen $50.000 per jaar willen laten betalen.

Naja, interview. Ik kreeg dus een admissions officer voor mijn neus, en samen hebben we gekletst over wat ik leuk vond. Ik denk dat ze normaal een ander soort offer krijgen, want ze bood me aan dat ik ook gewoon in het tweede jaar met vrijstellingen zou kunnen starten als ik dat zou willen. Maarja. Het was leuk om te doen.

Margot

Vandaag heb ik helemaal niks gedaan.

En morgen ga ik naar de open dag van Fairfield University (www.fairfield.edu). Ik ben heel benieuwd hoe dat zal zijn. Maar ok.

Tot morgen!

Vandaag ben ik samen met mijn gastgezin naar CT gevlogen. Daar werd ik door hun grootouders heel hartelijk en gastvrij ontvangen. Verder heb ik eigenlijk niet zo veel gedaan behalve dat ik heerlijke pastasaus heb gegeten.

Het zou hier in CT koeler moeten zijn dan in Atlanta omdat het zo’n 1000 km noordelijke ligt. Maar dat valt mee: Ik vind het hier eigenlijk erg warm. Maar het is hier wel een stuk groener en meer landelijk dan in Atlanta.

Ik ben heel benieuwd hoe het hier is, want ik heb nog niks van de omgeving gezien.

Maar. Verder heb ik eigenlijk niks te vertellen.

Tot morgen!

Margot

Vandaag was mijn laatste dag op het CDC. De presentaties gingen gelukkig best goed, maar ik kan me nog niet voorstellen dat ik morgen niet meer ga. Ik vind het jammer dat het nu al over is: als het voor een maand was geweest, dan had ik het ook nog leuk gevonden. Maarja, soms moet je andere dingen doen. Zoals naar Connecticut. Volgende week ga ik Yale en Fairfiel University bezoeken, en misschien nog wel een dagje naar NYC!

Ik wilde met jullie nog even deze schattige foto delen: T (het jongetje uit mijn gastgezin) en E (een buurmeisje), samen drinkend uit een waterfonteintje in de speeltuin. Lief he?

Groetjes!

Margot

Vandaag was een leuke dag op het CDC: ze hadden de ‘global health fair’  georganiseerd: In de expositie van het CDC stonden allemaal tafels en stoelen waar experts op verschillende gebieden van het CDC zaten, waarbij we aan konden schuiven voor een gesprek. Het was heel leuk. Ik heb het over vanalles gehad: het werken in een ‘Hotsuit’, een pak dat ze dragen in BSL-4 laboratoria (waarin je werkt met microben waartegen geen vaccin of medicijn bestaat); de verschillende groeistadia van malariamuggen; de waterzuivering in midden-afrika; het verbeteren van de kwaliteit van gezondheidswerkers in ontwikkelingslanden en nog veel meer.

Ook hebben we een lezing gehad van de man de Directeur van het CDC was op het moment dat ze de pokken op de wereld aan het uitroeien waren. Nu zijn ze bezig met zo’n zelfde soort actie, maar dan met polio: er zijn nog maar een aantal landen waarin polio endemisch (dus van nature) nog voorkomt. Het zal misschien nog even duren, maar polio wordt vroeger of later uitgeroeid.

Toen ik klaar was op het CDC, gingen we naar de nail-salon met 8 anderen: eerst heb ik een pedicure laten doen, en daarna een manicure. Het was best grappig, iets om inderdaad met vriendinnen een keer te laten doen. Maar iedere week? Nee. Misschien is dat omdat dat hier in nederland helemaal de cultuur niet is ofzo.

Maar.

Morgen zijn de eindpresentaties vvan het CDC. Ik vind het heel jammer dat het kamp morgen al over is, en ik ben best zenuwachtig. Dus nu ga ik mijn tekst leren.

Welterusten!

Daarna hadden we een lezing over teken, dat vond ik helaas niet zo interessant, maar dat maakt niet zo veel uit. Daarna hadden we de persconferentie: ik werd ingedeeld in de groeps met CDC experts als ‘Senior Medical Epidemiologist’ om de priemende vragen over de uitbraak van Rocky Mountain Spotted Fever te beantwooorden. Het was superluk, en toen was de dag weer om.

Vanavond ga ik naar de premi”ere van de nieuwste Harry Potter met de babysitter van het gezin waar ik nu bij ben! Er is dus inderdaad een voordeel aan Amerika: Je kunt alle films als eerste zien.

Maar, omdat ik me nu dus nog moet douchen, opmaken en omkleden enzo,

Doeg!

Margot